woMAn oF thE gheTTo

How does your heart feel late at night?

 

οχυρωσα το Γκετο του μυαλου μου

πισω απο ετοιμοπολεμες αποφασεις

αναγνωρισα τους εχθρους αναμεσα στους Φιλους

κι εμεινα

να περιμενω

το κοντοκανο οπλισμενο χερι

να με ξεγυμνωσει

απο την ανθρωπινη αδυναμια

 

 

 

familY maTTer(s)

με αυτες τις 6 φωτογραφιες συΜΜετειχα

στην εκθεση, της φωτ\κης ομαδας Stereosis fwd ,

με τιτλο ” Οικογενειες ” .

σας μπλεκω σε μια

 αλκοολουΧα οικογενειακη υποθεση

η οποια ειναι

ακαταστατη .

eXit

 ”..a guy in a funny suit to collect immigration material,  you’ve got a state”

 

μια εξοδος προΥποθετει μια εισοδο.

καμια εισοδος , ομως , δεν προυποΘετει  εξοδο , χωρις ΚοστοΣ .

 

διαλυμενες  τσεπες στις ραφες

κι αδειανες απο εισητηρια

δρομοι καλυμμενοι

απο συντομες ,των περαστικων , ιστοριες

ωρες περπατημενων χιλιομετρων  

σε χορταριασμενες ραγες & χαρακωμενους τσιμεντοδρομους

περιφερομενος σε ανυπακουα τοπια

& καταληγοντας σε αδιΕξοδο.

 

 

 

Αντισταση Δια Της Ποιησεως

κατοπιν προσκλησης του εξοχοτατου solomantzarou

σας παραθετω ενα ποιημα

της Λατρεμενης μου.-

                                                          

   Κατερινα ΓωΓου

                

                              το νου σου ε;

____________________________________________

αντισταθειτε δια της Ποιησεως .

η προσκληση ειναι Ανοιχτη για ολους  ,

η καρδια μας ηταν …Παντα .-

blaCK&wHiTe traIn

μακρια.Μου.

σα να ξεθωριασε ο κοσμος μου

νοσταλγωντας το κοΚκινο μιας μερας

που ξεθωριασε

μακρια.Σου.

 

 

 

 

BEyoND fathEr abseNCe

 

ποτέ

δεν με ρωτησες μπαμπα αν φοβομουν

τη φωτια που ξερνουσαν

οι δρακοι στα παραμυθια

κι αν μεγαλωνα απο τοτε

μεσα σε πανοπλια

σκουριασμενη απο το σπαρακτικο κλαμα

ποτε

δεν με ρωτησες μπαμπα

γιατι τα παιχνιδια μου

 δεν ηταν λουτρινα

κι αν η χαρα μου γινοταν τραγωδια

οταν σπαζανε του ποδηλατου μου οι ακτινες

ποτε

δεν μου ελειψες

μπαμπα

απο το κυριακατικο τραπεζι

που μαζι με το ψωμι & το φαι

μπαγιατευες και Συ

και δεν

τρωγοσουν

κι απο τοτε

εμεινα

νηστικη απο Πατερα

και

χορτατη απο ανεπαρκεια .

sHow mUsT Go oN

 

το κοινο μ’ εγκατελειψε πριν σβησω τα φωτα

πριν καλλωπιστω με της μαμας τα δανεικα βαφτικα

 

κι εμεινα μονοπρακτη να εισπνεω

δηλητηριασμενους μοναχικους διαλογους

γυμνωθηκα απο τα παλμικα χειροκροτηματα σου

κ γονατισα χυνοντας τον επιλογο μας

κι ενω χορεψα μεχρι να λιωσουν οι πατουσες μου

για κανενος τα ματια και τα χερια

εκλεισα τα βλεφαρα  με τα σκουρα κροΣΣια των μαΛΛιων μου

κι εγινα καπνος .

απο τοτε

κι

απο ποτε

δεν υπηρχαν θεατες μονο θυματα

δεν υπηρχαν θυματα μονο φαντασματα

δεν υπαρχουν φαντασματα

μονο πτωματα

χορευοντας με τρυπια γονατα

τραγουδωντας το σαπισμα των ονειρων τους

χωρις λογια                                                                 ( trentemoLLer _miss you )

για τη σπουδαια διαφυγη τους                               (patricK watson_greaT esCape)

miNd thE gaP

mind the gap

το βαθος σου δινει υψος

αλλα οχι κι επιστροφη

κι αν υπαρξει

κουτση θα’ναι κι αυτη

οπως εγω

κουτσα-στραβα θα λεω ”σ’αγαπω”

και θα ποναω

mind the gaP

κι ενω θα πεφτεις κοιτα

τα αμετρητα κουφια κοΜΜατια σου

να πιανουν πατο πριν απο ‘σενα

η τελευταια φορα που θα σε ξαναδεις

θα ‘ναι σε τριΜΜατα λασπωμενα

mind the gaP

με το σωμα ριχτο

να το καταπινει το σκοταδι

πεφτω στο χαος κι ακουω φωνες

10,950 μερες ειναι …πολλες ?

mind the gaP

μια μερα θα γειρω πανω σου

ενω θα λειπεις

και θα’μαι αδεια

απο ψυχη

κι ελαφρια

απο λογια

mind the gaP

γυρισα κι ειμαι ασυΜΜετρη

ξινη κι αγουρη

κυνηγημενη απο ανθρωπους που νομιζα Δικους Μου

οχι δεν ειναι κριμα

το  κριμα ειναι στο λαιμο μου

mind the gaP

betwEEn the train & the platForm

η ζωη σου κρεμεται

αναμεσα απο τα χαρακωμενα σκελια σου

μεχρι να την φτυσεις .