slEEpwaLk

κουμπωσα μηχανικα

το τελευταιο ονειροδραμα μου

κι ιδρωνα κατω απ’το ημιδιαφανο νυχτικο , απο την υπερπροσπαθεια

ιδρωνα και βουιζα

βουιζα κι υπνοβατουσα .

στο τελος του υπνου παντα γλιτωνω

απο το δικο σου χερι

αλλα κοβομαι απο τη δικη μου μαχαιριά.

και δε την βγαζω  καθαρη

ουτε οταν ανοιγω τα ματια μου , ουτε οταν τα κλεινω.

 εχω υπολογισμενες πολλες ωρες υπνου χαμενες

σαν χαμενες εκ των προτερων μαχες .

κι ουτε εχω πια αυθορμητη καρδια μα σαστισμενη σκεψη

λιγο προσκυνω κ πολυ δακρυζω

αλλα ευκολα υπνοβατω για να υπαρχω , καπου .

το παραμιλητο δυναμωσε κ γεννησε

μια λεξη με πολλες σημασιες

σαν ρουφηξια απο το πρωτο πρωινο τσιγαρο

που γουσταρεις αλλα σε κανει ταυτοχρονα να βηχεις .

καθε βραδυ βουιζω , ιδρωνω κ παλευω

να σωσω αυτη

τη λεξη .

 

 

 

 

 

 

 

as dayLighT diES

μου ειναι αχρηστο ,

οχι μονο το φως αλλα κι οι προθεσεις του .

και θελω να παψω να λεγομαι ανθρωπος απροσαρμοστος

που τον υπονομευει η διαφανεια των πραξεων του .

χτες ξυπνησα με μια ανησυχια ,

πως ολοι κι ολα γυρω μου ηταν καθρεπτες

κ πουθενα μεσα τους εγω

σα να με καταπιε το φως απο το ανοιχτο παραθυρο

λιγο πριν ανοιξω τα ματια μου κ κανω το βημα.

 χτες κοιμηθηκα με μια σιγουρια ,

πως ολοι κι ολα γυρω μου ειναι νερο

κ εγω στον υπνο μου καταπινα βροχη

γιατι διψουσα .

 

 

 

 

 

 

hElp mE doCTor

αλλοτε ειμαι δυο κι αλλοτε μισό

δυο κραυγες με μιση φωνη

κ δυο χαμογελα με μιση λυπη

 

 

beHInd my baCK

καθισε  με πλατη στο παραθυρο

κ με τα ποδια πλεγμενα στους ασπριδερους αστραγαλους

σκεπασε την υπαρξη της μ’εκεινο το αδιακριτο φως ,

αναψε τσιγαρο κ το πρωινο της γεμισε καπνο

δεν εχει σημασια τ’ονομα της

το χρωμα των ματιων της κι η ηλικια της

εκεινο το πρωινο  στο ξενοδοχειο ,

δεν της περισσευαν αγκαλιες

ουτε της ελειπε θαρρος ,

την αφησα να ξεψυχησει

με την πλατη γυρισμενη στα ονειρα της .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

seLF serVIce laundRY

 καθε μερα ξεπλενω μια στιγμη

με μια χουφτα κρυο νερο

καθε μερα μια αναμνηση .μια λυπη. μια αγαπη.μια αφοσιωση.

μεχρι το αυτοποιημενο συστημα του στεγνωματος

να μετριασει την υγρασια , που χει τρυπησει τα κοκαλα μου.

μια μερα οπως καθε μερα,

μετρω αντιστροφα τον υπολειπομενο χρονο μου .

 

my SAme

ειμαι ιση κι ομοια

με τα ορια της τρεΛΛας μου.

ιση με την απωλεια επαφης

με την πραγματικοτητα ,

ομοια με την ελλειψη λογικης κρισης.

ειναι σα να ζεις στο πουθενα.

 

 

 

triCK or trEAt

 

 

 

 

 

 

αυτο που βλεπεις ειναι απατη.η απατη της ανακυκλωμενης ηδονης.

και δεν θεραπευεται.

ουτε αποκαλυπτεται.

η απατη το χερι απλωνει .