Το κρεββάτι & ο σκύλος

robotiK polaRoiD

Posted in Προσωπικά by tatikami on Φεβρουαρίου 26, 2008

robotik12.jpg

αν η υπομονη εχει χρωμα κοΚΚινο

εγω την εχω ξεθωριασει

μισος ανθρωπος κ μισος πορτραιτο

ξεθαψα απο τη μασχαλη μου λεξεις κ φιλιά

και γεμισε σκονη ο τοπος

καποτε ημουν ,

τωρα περιφερομαι χωρις να (με) γνωριζεις

κι ολο λευκαινω

κι ολο περιφερομαι

εθαψα κατω απο τη μασχαλη μου το φως

και μαζι του

εθαψα και σενα

»δυο στοιχειά μαζι

πιασμενα χερι – χερι

που χαθήκαν ..»

 

Advertisements

7 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. αλέξανδρος ανδρουλάκης said, on Φεβρουαρίου 27, 2008 at 6:39 μμ

    Τελευταία ξαναδιαβάζω το ‘ΆΞΙΟΝ ΕΣΤΊ» και τούτοι εδώ οι στίχοι πολύ μου το θύμισαν.
    Πολύ ωραίο.
    Βέβαια, έχω κολλήσει και με τον τίτλο.

  2. xrysopsaraki said, on Φεβρουαρίου 27, 2008 at 9:45 μμ

    ωραίο το λευκό των ματιών, ωραίο το λευκό της σιωπής
    ωραίο και το λευκό πάνω στο μαύρο..

    Na kai ligh mousiki gia na xorepsei to ROBOID soy

    http://www.zshare.net/audio/81818902b1aa6f/

    xxx

  3. Dr_Pako said, on Φεβρουαρίου 28, 2008 at 2:44 πμ

    Otan,kapote,se (ksana)dw
    na mhn tromakseis
    an to xeri sou piasw apala
    kai to shkwsw pshla…
    8a to kanw gia na eleu8erwsw
    tis lekseis,ta filia kai to fws
    pou TOLMHSES katw apo th masxalh sou na 8apseis…
    Ta filia mou,robotika…

  4. misstati said, on Φεβρουαρίου 28, 2008 at 11:09 πμ

    to αλεξανδρος ανδρουλακης :
    αδυνατο κι αδιανοητο
    να σου θυμησα τον Ελυτη

    ντρεπομαι να πω ακομα κι ευχαριστω

    καλημερα
    παραξενε πειρατη μου
    xxx

    to xrysopsaraki :
    πολυ ωραιο το τραγουδι
    περιμενω
    αλλα 15 …..

    που μου εταξες …

    το νου σου ε….

    καλημερα
    xxx

    to dr-pako :
    το αυθορμητο του ποιηματος σου
    ευχαριστη εκπληξη

    οταν κι αν
    με δεις
    να το κανεις

    τα φιλια μου γιατρε μου
    xxx
    – χαιρομαι που τα ονομασες και μαλιστα
    ρομποτικα

  5. αλέξανδρος ανδρουλάκης said, on Φεβρουαρίου 29, 2008 at 1:09 μμ

    «Κι αυτός που κάποτε ήμουν Ο πολλούς αιώνες πριν»
    «οι αφροί του λευκοί ν΄αναπηδούν επάνω»
    «κρήνες λευκές μαρμάρινες μύλους ανέμων» κλπ.

    Οι συνειρμοί είναι περίεργο πράγμα.Αυτό το «κάποτε ήμουν» που γράφεις, κυρίως μου έφερε στο νου το «Άξιον εστί»
    Γενικά όμως όλο το ποίημα έχει ένα…Ελυτικό στυλ.
    Γιατί να είναι αδύνατο και αδιανόητο;
    Μερικούς ποιητές τους έχουμε στο αίμα μας, έστω κι αν δεν τους έχουμε διαβάσει.

  6. dee said, on Φεβρουαρίου 29, 2008 at 1:49 μμ

    σου πανε.
    ξερεις ποιες

  7. misstati said, on Μαρτίου 4, 2008 at 11:21 πμ

    to αλεξανδρος ανδρουλακης :

    για να το λες
    και να το ξαναλες
    εσυ ,
    κατι θα ξερεις , θ αβλεπεις
    και θα νιωθεις
    χατηρι δεν χαλαω

    καλημερα πειρατη μου
    xxx

    to dee :
    αν ρωτησω
    ποιες ?
    θα με παρεξηγησεις ?

    κουκλαρα μου εισαι καλα ?
    xxx
    καλημερα


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: