Το κρεββάτι & ο σκύλος

seLF serVIce laundRY

Posted in Προσωπικά by tatikami on Ιουνίου 10, 2008

 καθε μερα ξεπλενω μια στιγμη

με μια χουφτα κρυο νερο

καθε μερα μια αναμνηση .μια λυπη. μια αγαπη.μια αφοσιωση.

μεχρι το αυτοποιημενο συστημα του στεγνωματος

να μετριασει την υγρασια , που χει τρυπησει τα κοκαλα μου.

μια μερα οπως καθε μερα,

μετρω αντιστροφα τον υπολειπομενο χρονο μου .

 

Advertisements

6 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. nomansland said, on Ιουνίου 10, 2008 at 11:43 μμ

    …μια μέερα, κάθε μέρα…κάτι αφαιρείς με τη μπουγάδα…
    …μια μέερα, κάθε μέρα…κάτι προσθέτεις με τους λεκέδες…
    …το ποτήρι είναι μισοάδειο…μπορεί όμως να είναι και μισογεμάτο..
    …σημασία έχει η ποιότητα των πράξεών μας, κι όχι οι προσθαφαιρέσεις…

    …καλησπέρες…

  2. nomansland said, on Ιουνίου 10, 2008 at 11:44 μμ

    Υ.Γ:…μου άρεσε…

  3. axenbax said, on Ιουνίου 11, 2008 at 12:01 πμ

    misstati…
    Για όλα τα αποσιωπητικά που διαβαίνω σαν σκαλοπάτια
    Άνοδος
    Κάθοδος
    Πορεία

  4. misstati said, on Ιουνίου 12, 2008 at 11:15 πμ

    to nomansland :
    μετα απο εντατικα μαθηματα
    σε θεωρια κ σε πραξη
    δενκαταφερα να διασφαλισω καμια
    ποιοτητα στην εκπαιδευση
    των συναισθηματων μου

    καμια
    ποιοτητα
    καλημερα beauty
    xxx

    to axenbax:
    ..μην με ξεχασεις οταν
    μια μερα φτασεις
    ψηλα …

    κι απλα απλωσε μυο το χερι σου
    καλημερα κ φιλιά
    xxx

  5. xrysopsaraki said, on Ιουνίου 23, 2008 at 1:49 μμ

    «Η γυναίκα που διάβαζε ποιήματα
    στεκότανε κοντά στη φωτιά
    και δυο μαύρα πουλιά της φέρναν μηνύματα
    από μια αγάπη παλιά: “ποτέ πια”!

    Η γυναίκα που μιλούσε στα κύματα
    χόρευε σε μια ακρογιαλιά
    ένα βαλς μανιασμένο με λυτά τα μαλλιά
    και προχώρησε στα βαθιά.

    Η γυναίκα που έσκαβε μνήματα
    και δεν είχε μιλιά
    κοιτούσε τον θάνατο σαν μια αγάπη παλιά
    και ψιθύριζε με μάτια σβηστά.

    Για όλα αυτά που ζήσαμε, μόνοι με τους μόνους
    μοιράζοντας τους πόνους.
    Τις ώρες που δακρύσαμε, μόνοι με τους μόνους
    μοιράζοντας τους πόνους.»

    (που τα άπλωσες τα όνειρα σου..κ ξέχασες να τα μαζέψεις..xxx)

  6. misstati said, on Ιουνίου 24, 2008 at 12:57 μμ

    to xrysopsaraki :
    ποτε μου δεν ονειρευτηκα κατι
    περισσοτερο απο ενα λεπτο

    ποτε
    δεν τρεφομαι με ονειρα
    κι απορω πως ζω

    καλημερα
    μαναροψαρο μου μου μου
    xxx


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: