Το κρεββάτι & ο σκύλος

syLVia PLath

Posted in Προσωπικά by tatikami on Φεβρουαρίου 6, 2009

ii1 

 

Advertisements

9 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Me:moir said, on Φεβρουαρίου 7, 2009 at 1:16 μμ

    9 φορές…..(unlike the cat)
    Αλλά τί απο τα δύο:

    dark princess ή lady lazarus?

    (Dying
    Is an art, like everything else,
    I do it exceptionally well).

  2. misstati said, on Φεβρουαρίου 7, 2009 at 1:24 μμ

    to me:moir :

    αξιζει να δημοσιευτει Ολοκληρο

    σ’ευχαριστω …το ειχα ξεχασει …
    φιλι με ηλιο κ λιγα δακρυα
    ___________________________
    Lady Lazarus

    I have done it again.
    One year in every ten
    I manage it—-

    A sort of walking miracle, my skin
    Bright as a Nazi lampshade,
    My right foot

    A paperweight,
    My face a featureless, fine
    Jew linen.

    Peel off the napkin
    0 my enemy.
    Do I terrify?—-

    The nose, the eye pits, the full set of teeth?
    The sour breath
    Will vanish in a day.

    Soon, soon the flesh
    The grave cave ate will be
    At home on me

    And I a smiling woman.
    I am only thirty.
    And like the cat I have nine times to die.

    This is Number Three.
    What a trash
    To annihilate each decade.

    What a million filaments.
    The peanut-crunching crowd
    Shoves in to see

    Them unwrap me hand and foot
    The big strip tease.
    Gentlemen, ladies

    These are my hands
    My knees.
    I may be skin and bone,

    Nevertheless, I am the same, identical woman.
    The first time it happened I was ten.
    It was an accident.

    The second time I meant
    To last it out and not come back at all.
    I rocked shut

    As a seashell.
    They had to call and call
    And pick the worms off me like sticky pearls.

    Dying
    Is an art, like everything else,
    I do it exceptionally well.

    I do it so it feels like hell.
    I do it so it feels real.
    I guess you could say I’ve a call.

    It’s easy enough to do it in a cell.
    It’s easy enough to do it and stay put.
    It’s the theatrical

    Comeback in broad day
    To the same place, the same face, the same brute
    Amused shout:

    ‘A miracle!’
    That knocks me out.
    There is a charge

    For the eyeing of my scars, there is a charge
    For the hearing of my heart—-
    It really goes.

    And there is a charge, a very large charge
    For a word or a touch
    Or a bit of blood

    Or a piece of my hair or my clothes.
    So, so, Herr Doktor.
    So, Herr Enemy.

    I am your opus,
    I am your valuable,
    The pure gold baby

    That melts to a shriek.
    I turn and burn.
    Do not think I underestimate your great concern.

    Ash, ash —
    You poke and stir.
    Flesh, bone, there is nothing there—-

    A cake of soap,
    A wedding ring,
    A gold filling.

    Herr God, Herr Lucifer
    Beware
    Beware.

    Out of the ash
    I rise with my red hair
    And I eat men like air.

  3. maximin said, on Φεβρουαρίου 7, 2009 at 3:53 μμ

    Μ’ αρέσει.

  4. xrysopsaraki said, on Φεβρουαρίου 7, 2009 at 4:24 μμ

    για τα 31 ποιος εχει γραψει ?

  5. misstati said, on Φεβρουαρίου 8, 2009 at 3:12 μμ

    to maximin :

    μ’αρεσεις .

    καλημερα

    φιλι
    xxx

    to xrysopsaraki :
    εσυ , θα πεις τον Μαρτιο στις 24

    ειχες δεν ειχες το πεταξες το ψαροσχολιο σου

    παλιοψαρο αμα σε πιασω
    που ολο μου γλιστρας

    κ το δωρο σου ακομα περιμενει στο συρταρι

    μπου ου ου

    xxx

  6. τέλσον said, on Φεβρουαρίου 9, 2009 at 3:15 πμ

    Να θυμάσαι είναι να γνωρίζεις ότι ο χρόνος είναι η ζεστή ουσία του ανθρώπου.
    Πάγος είναι να ξεχνάς.
    Χαίρομαι όταν συναντιόμαστε.
    Όταν χωρίζουμε λυπάμαι.

    αν χάσεις τις ζωές σου, εγω θα σε βοηθήσω να τις βρείς.

    @xrysopsaraki:

    δες και εδώ για τα 031 🙂

  7. xrysopsaraki said, on Φεβρουαρίου 10, 2009 at 1:27 πμ

    θα ανταλλαξουμε μολις γυρισω απ το Παρισι, σε μια εβδομαδα δηλαδη

    there’s a hole inside my boat, i have to stay afloat, for the Summer..

  8. misstati said, on Φεβρουαρίου 10, 2009 at 1:41 πμ

    don’t kEEp Paris waiting then..
    luv u
    xxx

  9. misstati said, on Φεβρουαρίου 12, 2009 at 11:29 πμ

    to telson :

    αν ποτε χρειασθω τη ζωη σου
    θα ερθω να την παρω

    – λυπαμαι που σου γυρναω την πλατη καθε φορα που αποχωριζομαστε
    – χαιρομαι που ανοιγω την αγκαλια μου οταν συναντιομαστε

    next time we’ll go to a sea

    kiss 4 the morning


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: