Το κρεββάτι & ο σκύλος

last season Motel

Posted in Προσωπικά by tatikami on Οκτώβριος 20, 2010

…Κι ύστερα ξαφνικά εκείνο το βράδυ, έβρεχε, ανέβηκα τέσσερα-τέσσερα τα σκαλιά, κανείς στην κάμαρα.

Έτρεμε στο ανοιχτό παράθυρο η κουρτίνα.

‘’Φεύγω, μην ζητήσεις να με βρεις’’,  έγραφε.

Η χτένα της ξεχασμένη πάνω στο τραπέζι ανάμεσα στις χυμένες πούδρες, σαν ένα μικρό, παιδικό φέρετρο, μέσα στη σκόνη.

Που είσαι λοιπόν πες μου? Που είσαι, σ’ αναζητάω, σαν τον τυφλό που ψάχνει να βρει το πόμολο της πόρτας σε ένα σπίτι που πιάσε φωτιά…
Τις νύχτες σηκώνομαι αλαφιασμένος, ντύνομαι και σε περιμένω.

Δεν θα χτυπούσες καν την πόρτα.

Θα πέταγες με βιάση το παλτό σου στην καρέκλα.

Η κάμαρα όλη θα λιποθυμούσε όπως θα’ λυνες ξαφνικά ,

 εκείνα τα ασύγκριτα τυραννικά μαλλιά σου.

Η παλιά ντουλάπα, θα’ τρέχε

και σαν μια ταπεινή υπηρέτρια θα σου βγάζε τα παπούτσια.

Θα γελούσαν οι καθρέφτες ,

θα ξυπνούσαν οι γείτονες…

Όλα έχουν μείνει όπως τα αφησες θα σου’ λεγα…

Και η χτένα σου, να τη εκεί. Η μαύρη μεγάλη χτένα σου ,

σαν ένας έρημος κατασκότεινος δρόμος που τον περνάω κάθε νύχτα…

τ.λ.

_________________________________________________
το ξενοδοχειο ειναι σπιτ ι μου.

οι αναστεναγμοι μου μεσα σου .παρολη την αβεβαιοτητα σου .

Advertisements

7 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. lastlines said, on Οκτώβριος 21, 2010 at 12:29 μμ

    και το «τ.λ.»;

  2. misstati said, on Οκτώβριος 21, 2010 at 12:59 μμ

    το lastlines :

    Τάσος Λειβαδίτης

    Παγίδα.

    Και πάντα, ο δολοφόνος και το θύμα, μια νύχτα άξαφνα παίρνουν
    τον ίδιο δρόμο
    γιατί σημασία έχει ποιος θα πεθάνει με λιγότερη μοναξιά.

    ————————————-
    εισαι καλα ?
    χχχ

  3. όλα θα πάνε καλά said, on Οκτώβριος 21, 2010 at 5:19 μμ

    η παρμομοίωση με τον έρημο,κατασκότεινο δρόμο τη νύχτα και τη χτένα,πολύ δυνατή.Είχε καιρό να μου αρέσει έτσι μια παρομοίωση.

  4. lastlines said, on Οκτώβριος 21, 2010 at 6:38 μμ

    όταν σε διαβάζω είμαι ανακουφισμένη!

  5. Ένας εκ των δύο said, on Οκτώβριος 22, 2010 at 2:32 πμ

    Mα πώς περπατάς επί των κυμάτων;
    Έχασα τον δρόμο, μου λέει.

    λ.τ.

  6. Ένας εκ των δύο said, on Οκτώβριος 22, 2010 at 2:32 πμ

    Λειβαδίτης Τάσος
    🙂

  7. misstati said, on Οκτώβριος 22, 2010 at 9:04 πμ

    to Oλα θα πανε Καλα :

    ………………………
    ή η παρομοίωση
    «Ο έρωτας μοιάζει / με το χνούδι που φύεται / στο επάνω χείλος του ονείρου κι ύστερα / με του φιλιού την πρόοδο αγκυλώνει»
    ή η αποστροφή
    «Δεν είναι λέξη ο καιρός. Είναι / ο κακοήθης όγκος της στιγμής»
    ή η ερώτηση
    «Από πότε έχω να γεννηθώ»
    ή η διαμαρτυρία
    «Έχω κι εγώ ένα σωρό απωθημένους ουρανούς / μα δε σκοτώνω άστρα»….
    κικη δημουλα

    καλως μας ηρθες
    σε μια γειτονια που
    δεν θελουμε
    τιποτε να παει καλα
    για να μαστε ευτυχισμενοι .

    φιλι

    to lastlines :
    και μ¨ανακουφιση οδευω κατρακυλοντας προς την απομακρυνση …

    μην μου φευγεις
    μην μου αρρωσταινεις
    κι αν θες να βηξεις ελα στον ωμο μου

    καλημερα
    με μια μεγαλη αγκαλια
    xxx

    to ενας εκ των δυο :
    ..θα ερθω να σε βρω σε δρομους
    που αλλοι δεν τολμουν να πανε …

    φιλί
    xxx


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: